Словоформы слова "каримом"
| карим | → | каримом – существительное, имя, муж. р., творительный п., ед. ч. |
| Единственное число | Множественное число | |
|---|---|---|
| Им. | карим; каримович; каримовна | каримы; каримовичи; каримовны |
| Рд. | карима; каримовича; каримовны | каримов; каримовичей; каримовен |
| Дт. | кариму; каримовичу; каримовне | каримам; каримовичам; каримовнам |
| Вн. | карима; каримовича; каримовну | каримов; каримовичей; каримовен |
| Тв. | каримом; каримовичем; каримовной | каримами; каримовичами; каримовнами |
| Пр. | кариме; каримовиче; каримовне | каримах; каримовичах; каримовнах |